Gerrit Visser over work-life balance

Hoe houdt een actieve internet-professional een gezonde work-life balance? Onlangs had ik hierover een gesprek met Gerrit Visser (1953), senior informatiespecialist en digitaal curator. Hij is getrouwd en heeft 4 volwassen kinderen. Het gesprek over work-life balance gaat met name over de periode van 1975 tot 2001 toen hij bij de PTT en later KPN Research werkte.

Work: ‘Je werkt bij KPN, je bent KPN…’

gerritvisser‘Ik heb ruim 25 jaar bij KPN gewerkt, waarvan de laatste paar jaar bij KPN Research. Dit deed ik heel gedreven. Mijn leven was mijn werk, en ook na mijn werk trok ik veel nevenwerkzaamheden aan. Je kent misschien de reclame van die tijd nog wel, dat mensen die bij KPN werken een groen hart hebben. Je werkt bij KPN, je bent KPN. Zo ook bij mij. Alles wat met informatietechnologie te maken had was leuk en interessant. Nee zeggen was er niet bij. Vanaf 2001 heb ik 15 Startpagina’s opgezet en onderhouden. Work en life raakten uit balans.

Als reactie op mijn gedrevenheid drong mijn manager bij mij aan om een cursus persoonlijke effectiviteit te doen. ‘Als jij zo door gaat, doe je je gezin tekort’, kreeg ik te horen. Op de cursus leerde ik reflecteren op prioriteiten en de verhouding tussen werk en gezin. Dat maakte veel bij mij los. Ik leerde dat om ‘de zaag scherp te houden’, ik de balans moest herstellen. Dag en nacht met kennis en informatie bezig zijn, werd me ook teveel. Op gegeven moment kreeg ik het gevoel verslaafd te zijn aan kennis en informatie. Dit maakte mij ‘informatieziek’. Door van mijn werk mijn grootste hobby te maken, was het een dwang geworden, een verslaving.

Ik  kreeg een burnout en ben ook in therapie geweest. Daar ontstond het inzicht waarom ik zo gedreven was en hoe dat te relativeren. De psycholoog noemde dat het compensatiemotief waar in wezen een minderwaardigheidscomplex aan ten grondslag lag. Voor een deel is dit de aard van het beestje, maar ook een op mezelf gerichte motivatie. Ik ben me bewust geworden dat de relatie met mijn kinderen belangrijk is en dat ik daarin moet investeren. Dat doe ik nu ook.’

Life: ‘Zij zagen mij als de man achter de computer…’

‘Mijn vrouw is altijd tolerant naar mij geweest en stond toe dat ik mijn werk wel eens boven mijn gezin stelde. Mijn kinderen hadden weinig vader aan mij. Zij zagen mij als de man achter de computer. Gezinsactiviteiten hebben te vaak op het tweede plan gestaan. Ik herinner mij dat ik mijn vrouw alleen met de kinderen naar het strand liet gaan, omdat ik een deadline moest halen voor een toegezegde publicatie.

Als vader heb ik gefaald. Daar zijn we open over naar elkaar. Waar ik nu van geniet is hoe mijn zoon vader is voor zijn dochtertje; dat een slecht voorbeeld toch niet doorzet in het leven van mijn kinderen. Dat ik weleens een week met één van de kinderen op reis ga, is ook iets waar ik van geniet. Je kunt jezelf programmeren. Met kennis en volharding kan alles weer goed komen. Volgende week ga ik met mijn zoon een week naar Praag.’

gerrit-visser-on-boat-with-howard-and-others-21-580x399

Balance: ‘Ik heb er rust over en vertrouwen in…’

‘Als dagelijkse routine cureer ik voor mijzelf het belangrijkste nieuws over onderwerpen waar mijn belangstelling naar uit gaat. Hiervoor gebruik ik dezelfde tools als die ik gebruik om in de informatiebehoefte van anderen te voorzien.

Scoop.it publiceert dit in de vorm van informatiedossiers. Kennisdeling via de sociale media gaat een belangrijke en beïnvloedende rol worden in de samenleving. Ik gebruik hier zelf het Twitterplatvorm voor, omdat dit zo universeel is. Mijn twitternaam is @digitalecurator. Hiermee deel ik met anderen wat ik doe en is het meteen ook geordend en gearchiveerd. Op Smartmobs blog ik hoe de informatietechnologie de samenwerking tussen individuen en organisaties bevordert en de wereld een beetje leuker maakt. Dit ben ik vanuit de ervaring bij KPN gaan doen, omdat hierin mijn toegevoegde waarde ligt. Zo kan ik mijn talenten inzetten ten behoeve van online communities en het veranderen van systemen. In een interview op Paper.li lees je hoe ik mijn werk doe en wat mij hierin beweegt. Dat een curator in de vaart van technologische ontwikkelingen als een baken in informatievoorziening functioneert. En daarmee bijdraagt aan de democratisering van nieuwsvoorziening in de samenleving. Online en mobiele samenwerking worden zo ook positief beïnvloed.

Op dit moment ben ik werkzoekend. Ik heb er rust over en vertrouwen in dat ik iets zal vinden. Nihil desperandum, laat de moed niet zakken! Dat geeft mij hoop.’

Advertenties